Εκ της λάμψεως της έμπροσθεν αυτού διήλθον τα νέφη αυτού, χάλαζα και άνθρακες πυρός.
Και εβρόντησεν εν ουρανοίς ο Κύριος, και ο Ύψιστος έδωκε την φωνήν αυτού· χάλαζα και άνθρακες πυρός. (Ψαλμός 18:13)
Ένα εδάφιο που είχα προσθέσει παλιά σαν αφιέρωση, στη διπλωματική μου... Επειδή "Αφιέρονε τα έργα σου εις τον Κύριον, και αι βουλαί σου θέλουσι στερεωθή", λέει μια Παροιμία.
Αρέσουν οι άνθρακες πυρός σ'εμάς τους καρβουνιάρηδες.
Άνθρακες ο θησαυρός.
Άνθρακες από τη μια. Τον ανάβεις, τον καις και μετά χάνεται, γίνεται στάχτη, τον χάνεις για πάντα.
Αλλά θησαυρός απ'την άλλη για μας. Η ζέστη που παράγεται είναι πολύτιμη. Θερμαίνει, κινεί...Αν δεν την προσέξεις βέβαια μπορεί και να καταστρέφει.
Όμως μάθαμε να την δαμάζουμε εμείς οι άνθρωποι..Δώρο Θεού για μας η φωτιά!
Όποιος έχει μια ζεστή γωνιά στο σπίτι του και μπορεί να την απολαύσει, είναι μακάριος!
Στα μεγάλα κρύα θα την εκτιμήσεις...
...και τω Θεώ Δόξα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου