Τα δώρα του Πατέρα

Σκέφτομαι τον εαυτό μου όταν ήμουνα μικρός, πως συχνά όταν έβλεπα κάτι να μου αρέσει, κάποιο γλυκό, κάποιο παγωτό, κάποιο παιχνίδι και το ζήταγα από τους γονείς μου, η απάντηση που έπαιρνα δεν ήταν πάντα θετική. Αντίθετα, τις περισσότερες φορές μάλιστα που οι απαιτήσεις μου ήταν παράλογες (μου κάνει μεγάλη εντύπωση η πλεονεξία που μπορεί να έχει ένα μικρό παιδάκι!!), φυσικά δεν υπήρχε ανταπόκριση στο αίτημά μου. Το μόνο που εισέπραττα σε τέτοιες περιπτώσεις, παρά τις πιέσεις και την επιμονή μου -την όποια πίεση μπορεί να ασκήσει ένα μικρό παιδί- ήταν ένα ξερό "Όχι", συνοδευόμενο συνήθως από κάποια λογικοφανή δικαιολογία.

Σκιές

Κοιτάς γύρω σου...

Σκιές...
Όλα αυτά τα σημαντικά και ασήμαντα. Ξανασυνειδητοποιείς την έννοια της ύπαρξης.
Προσπαθείς να δεις όχι πίσω ως συνήθως, αλλά μπροστά απ'τις σκιές¹.
Στο ίσως πρόσκαιρο αλλά αληθινό,
εξίσου αληθινό με το αιώνιο.
Το συνειδητοποιείς στο -όσο γίνεται πιο- πλήρες του,
γνωρίζοντας όλη τη ματαιότητά του².

Τελικά καταλαβαίνεις!Το πιάνεις!
Αυτό είναι!
Η ματαιότητα² που μας εμπιστεύθηκε.
Αυτό έχουμε. Αυτό πρέπει να διαχειριστούμε.
Αυτό το λίγο³ αλλά όχι μηδαμινό.
Σ' αυτό το λίγο να σταθούμε πιστοί,
που δε μας ανήκει, γιατί είναι πρόσκαιρο.


Είναι αυτό το λίγο, το μικρό και ασήμαντο αλλά όχι μηδαμινό
που μαρτυρεί για τα πολλά και τα σημαντικά που είναι πίσω από αυτό⁴.

  

1. Κολ. 2:17 : "τα οποία είναι σκιά των μελλόντων, το σώμα όμως είναι του Χριστού."

Εβρ. 8:5: "οίτινες λειτουργούσιν εις υπόδειγμα και σκιάν των επουρανίων, καθώς ελαλήθη προς τον Μωϋσήν..."

Α Κορ. 13:12 : "Διότι τώρα βλέπομεν διά κατόπτρου αινιγματωδώς, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον· τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε δε θέλω γνωρίσει καθώς και εγνωρίσθην."

2. Ρωμ. 8:20 : "Επειδή η κτίσις υπετάχθη εις την ματαιότητα, ουχί εκουσίως, αλλά διά τον υποτάξαντα αυτήν"

 Εκκλ. 1:2 : "Ματαιότης ματαιοτήτων, είπεν ο Εκκλησιαστής· ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης."

3. Ματθ. 25:21 :"Και είπε προς αυτόν ο κύριος αυτού· Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. "

4. Ρωμ. 1:20 : "Επειδή τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερώς από κτίσεως κόσμου νοούμενα διά των ποιημάτων, η τε αΐδιος αυτού δύναμις και η θειότης..."

Αξίζει;

Επιθυμείτε και δεν έχετε· φονεύετε και φθονείτε, και δεν δύνασθε να επιτύχητε· μάχεσθε και πολεμείτε· αλλά δεν έχετε, επειδή δεν ζητείτε·(Ιακ. 4:2 )

Βλέποντας μάχες και διαμάχες από μακριά, σκέφτομαι...

Όταν είσαι μέσα στη θέρμη της μάχης, βλέπεις διαφορετικά.
Μπαίνοντας στη μάχη επιδιώκεις τη νίκη.
Παίρνοντας τη νίκη,  δρέπεις τον καρπό των κόπων και των προσπαθειών σου.
Στέφεσαι με τις δάφνες της επιτυχίας.

Απο την άλλη όμως αναρωτιέσαι, αξίζει τον κόπο;
Πέντε ή έξι "βήματα" πέρα από τη μάχη, αναρωτιέσαι, αξίζει όλη αυτή η ψυχοφθόρα διαδικασία;
Πέντε, έξι χρόνια πιο μετά, όλα αυτά που υπέφερες θα έχουν πιάσει τόπο;


Αν είσαι σε μάχη, φρόντισε να είσαι στη σωστή μάχη.

Αλλιώς...

Αλλιώς θα αναρωτιέσαι στο τέλος... "Άξιζε τον κόπο να μαλώσω, να διαξιφιστώ, να μπω σε προστριβες και να χαλάσω την καρδιά μου με τους άλλους; "

Αλλιως θα χάσεις μάλλον παρά θα κερδίσεις στο τέλος, κι ας φαίνεται προς ώρας ότι κερδίζεις.


Αν όμως είσαι στη σωστή μάχη,  τότε η μάχη είναι του Κυρίου
Αλλά και η νίκη θα είναι και του Κυρίου.
Και ο καρπός του, αιώνιος.

Και ο καρπός της δικαιοσύνης σπείρεται εν ειρήνη υπό των ειρηνοποιών. (Ιακ. 3:18 )

Έρχεται...

  Δεν έρχεται η βασιλεία του Θεού ούτως ώστε να παρατηρήται·(Λουκ. 17:20)

Ιδού, έρχεται μετά των νεφελών, και θέλει ιδεί αυτόν πας οφθαλμός (Αποκ. 1:7 )

Μια βασιλεία που έρχεται χωρίς να φαίνεται...αλλά κι ένας βασιλιάς που έρχεται και θα τον δει κάθε μάτι.

Εδάφια και σκέψεις. Σκέψεις και εδάφια που καλπάζουν.

Και καλπάζει και η βασιλεία. Βιάζεται...

Και καλπάζει και ο βασιλιάς.

Βασιλιάς βασιλιάδων και Κύριος κυριευόντων.

Ο Λόγος του Θεού

Ένας Λόγος που έγινε σάρκα.

Μία σάρκα που πέθανε.

Ένα σώμα που αναστήθηκε.

Ένα μέλος του σώματος που θα αναστηθεί μαζί μ'Αυτόν.

Εσύ. Το πιστεύεις αυτό;