Ψάρια...

Στο στρατό (ή και αλλού), "ψάρι" θεωρείται ο "νέος", αυτός που δεν ξέρει τι γίνεται ακόμα γύρω του , που είναι ακόμα στο νερό, (στη θάλασσα ή στη γυάλα του) και δεν έχει "ξεψαρώσει" ακόμα.

Το "ψάρι" λοιπόν έχει κακή έννοια, είναι κάποιος ευκολόπιστος, που εύκολα μπορείς να τον "ψαρώσεις", να τον κοροϊδέψεις.

Απ'την άλλη, για τους χριστιανούς όμως το ψάρεμα έχει άλλο νόημα. Η "θάλασσα" συμβολίζει τον κόσμο και το κοσμικό σύστημα, από την οποία καλούνται να βγουν οι άνθρωποι που θέλουν να ακολουθήσουν το Χριστό.

Ο Χριστός πρωτοβρίσκοντας τον Ανδρέα, τον Πέτρο, τον Ιωάννη, τον Ιάκωβο και τους άλλους αποστόλους (που μέχρι τότε ασχολούνταν με την αλιεία), είπε "θα σας κάνω αλιείς ανθρώπων".

Θα σας βάλω να ψαρεύετε ανθρώπους. Να τους βγάζετε από αυτή τη θάλασσα του κόσμου.

Κάτι βέβαια που πολλές  φορές απαιτεί πολύ κόπο και ιδιαίτερες δεξιότητες-όπως και το πραγματικό ψάρεμα. Άρα το ψάρεμα μ'αυτή την έννοια είναι κάτι καλό, κάτι που ελευθερώνει τις ψυχές από την "θάλασσα" του κόσμου, την τυραννία των ανθρώπων.

Μετά από 11 χρόνια χριστιανικής πορείας, μπορώ να πω ότι έχω δει καλούς και κακούς ψαράδες.
Έχω δει  ανθρώπους, ακόμα και χριστιανούς, με περισσή αλαζονεία  να αντιμετωπίζουν τους άλλους,  ακόμα και χριστιανούς, υποτιμητικά, σαν αδαείς, σαν "ψάρια" με την κακή (πρώτη) έννοια, σαν εύκολη λεία. Χωρίς να συνειδητοποιούν βέβαια ότι κι αυτοί οι ίδιοι δεν είναι παρά τα "μεγάλα ψάρια που τρώνε τα μικρά". Ότι αποτελούν κι αυτοί "ψάρια", βουτηγμένοι όντες μέσα στο φρόνημα του κόσμου, στην αλαζονεία και την υπερηφάνεια.
Το ψάρεμα με την πρώτη έννοια είναι αδιανόητο για έναν χριστιανό. Δεν μπορεί άνθρωποι που επαγγέλονται  την αλήθεια,την ελευθερία να χρησιμοποιούν δόλια μέσα για να δελεάζουν και να παγιδεύουν ψυχές.
Aπ'την άλλη,  χαίρομαι που υπάρχουν και οι αλιείς του Κυρίου, που βρέθηκε κάποιος τρόπος να  βγω κι εγώ από αυτή τη "λαοθάλασσα" του κόσμου.
Κάθε ψυχή ενώπιον του Θεού είναι πολύτιμη, είναι μια προσωπικότητα, που της έχει δώσει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που δεν τα καταστρατηγεί αλλά τα σέβεται.
Το αναγνωρίζω πλέον και το σέβομαι όπως το σεβάστηκε ο Θεός και για μένα.