Κούπα, Λεμονόκουπα

Το σύστημα του κόσμου -διοικούμενο από το διάβολο και τους "αγγέλους" του- θέλει να στύψει τους ανθρώπους σα λεμόνι . Να τους πάρει και την τελευταία σταγόνα, να απομυζήσει όλους τους χυμούς τους.
Και μετά τους αφήνει και τους πετάει σα λεμονόκουπα.
Ο Χριστός όμως δεν είναι έτσι.
Σου δίνει, σου δίνει , σου δίνει, σε γεμίζει. Κι αν κάτι σου πάρει, στο επιστρέφει πολλαπλάσια.
Ο Χριστός ευλογεί τους άρτους και τα ψάρια, τους δίνει στους μαθητές να τους μοιράσουν και όχι απλά φτάνουν για όλους, αλλά περισσεύουν και από ένα κοφίνι στον κάθε μαθητή.
Απ'την Π.Διαθήκη, ο Βοόζ  (προπάππους του βασιλιά Δαβίδ) τύπος του Χριστού κι αυτός, στη γνωστή ιστορία από το βιβλίο της Ρουθ, πρωτοσυναντώντας την, την περιποιείται δεόντως. Την καλεί λέγοντας , "Έλα, και φάε από το ψωμί, και βρέξε το ψωμί σου στο όξος"Κι έπειτα όχι απλά επιτρέπει στη Ρουθ να σταχυολογεί από τον αγρό του αλλά δίνει εντολή και στους νέους που εργάζονται σ'αυτόν να αφήνουν να πέφτει και κάτι από τα χειρόβολα γι'αυτήν και την πεθερά της.
Ο προφήτης Ηλίας σε καιρό μεγάλης πείνας στο λαό Ισραήλ, επισκεπτόμενος τη χήρα από τα Σάρεπτα της Σιδώνας, ζητάει πρώτα μια πίτα γι'αυτόν κι έπειτα γι'αυτήν και για το γιό της. Κι ύστερα ο Θεός  ενεργεί το θαύμα του, αυξάνοντας και πολλαπλασιάζοντας το αλεύρι στο πιθάρι της και το λάδι στο αγγείο της, ώστε να μην αδειάσουν για το απαραίτητο, προσδιορισμένο χρονικό διάστημα.

Μέτρον καλόν, πεπιεσμένον και συγκεκαθισμένον και υπερεκχυνόμενον.

Όπως κάθε καλός πατέρας, έτσι κι ο Πατέρας Θεός δίνει επαγγελία στα παιδιά του ότι θα τους δώσει ψωμί κι όχι πέτρα, ψάρι κι όχι φίδι.
Προτιμώ τις δόσεις τις τέλειες και την αγαθή μερίδα από τον Ουράνιο Πατέρα και όχι τις "δόσεις" του κόσμου!