Θεολογία vs Εμπειρία

Θεολογία vs Εμπειρία:

Σημειώσατε δύο.

Η (συνεχής σε επίπεδο σταθερής σχέσης και όχι περιστασιακή) εμπειρία με το Θεό είναι προτιμότερη από βουνά χαρτιών και ποτάμια μελανιών που χύνονται για καταγράψουν την εκάστοτε χριστιανική θεολογία μας, τα δόγματά μας, τα πιστεύω μας.

Η ίδια η Αγία Γραφή δεν είναι ένα απλό θεολογικό βιβλίο "ιδεατής" θεωρητικής γνώσης, αλλά ένα βιβλίο εμπειριών.

Οι εμπειρίες και η ιστορία του Αδάμ, του Αβραάμ, του Ισαάκ, του Ιακώβ και των υπόλοιπων πατριαρχών του λαού Ισραήλ, οι μετέπειτα εμπειρίες του λαού Ισραήλ, των προφητών, των βασιλιάδων, η ιστορία του Χριστού, οι εμπειρίες των αποστόλων που καταγράφονται στις Πράξεις των Αποστόλων και το απόσταγμα της γνώσης που προέκυψε από τις εμπειρίες και τις αποκαλύψεις των αποστόλων που καταγράφονται στις επιστολές τους. Και βέβαια η Αποκάλυψη του Ιωάννη που κι αυτή αποτελεί μια εμπειρία του Ιωάννη μέσα στην παρουσία του Θεού, ενώ βρισκόταν εξόριστος στην Πάτμο! Όλα αυτά εμπεριέχονται στη Βίβλο.

Σχεδόν όλη η θεολογική γνώση (για να μην πω όλη) που υπάρχει μέσα στην Αγ. Γραφή έχει προκύψει από εμπειρίες. Όπως λέει και ο Ιωάννης στην Α' επιστολή του:

"Εκείνο, το οποίον ήτο απ' αρχής, το οποίον ηκούσαμεν, το οποίον είδομεν με τους οφθαλμούς ημών, το οποίον εθεωρήσαμεν και αι χείρες ημών εψηλάφησαν, περί του Λόγου της ζωής·... εκείνο, το οποίον είδομεν και ηκούσαμεν, απαγγέλλομεν προς εσάς·" (A' Ιωαν. α' 1-3)

Αυτά δηλαδή που είδαμε και βιώσαμε, λέει ο Ιωάννης, αυτά σας μεταφέρουμε.

Τα πιστεύω μας βέβαια είναι που κάποιες φορές ρυθμίζουν και τις εμπειρίες μας, κάποιες φορές τις ενισχύουν και άλλοτε τις εμποδίζουν, καθώς η αντίληψή μας σαν άνθρωποι είναι περιορισμένη! 

Όπως δηλαδή οι μαθητές του Χριστού που έπλεαν στη λίμνη της Τιβεριάδος και είδαν τον Κύριο να έρχεται επάνω στα κύματα -κάτι που δεν το είχαν ξαναδεί μέχρι τότε- και τον πέρασαν για...φάντασμα, βασισμένοι στις μέχρι τότε αντιλήψεις και πιστεύω τους. 

Ο Πέτρος όμως κάνει ένα βήμα παραπέρα και αποφασίζει να μη μείνει στα μέχρι τότε  δεδομένα του, αλλά ζητάει κάτι παραπάνω, ζητάει να έχει μια εμπειρία με τον Κύριο, να περπατήσει μαζί Του στα κύματα! 

Δε βασίστηκε στις μέχρι τότε γνώσεις του. Προσκολλήθηκε στον Κύριο του κι έγινε -έστω για λίγο- ένα πνεύμα μ' Αυτόν κι έτσι κατάφερε να υπερνικήσει μαζί Του τους φυσικούς νόμους!

Μέχρι τη στιγμή που έστρεψε το βλέμμα του στον άνεμο, θυμήθηκε τις μέχρι τότε γνώσεις του για το φυσικό κόσμο κι άρχισε να βουλιάζει. Και πάλι γλίτωσε, όταν ξαναστράφηκε στο Χριστό, έστω και στην δύσκολη, "μουσκεμένη" κατάστασή του!

Κάποιοι διστάζουν να βιώσουν πνευματικές εμπειρίες με το Θεό, φοβούμενοι μήπως "πνιγούν" ή...έστω βραχούν σαν τον Πέτρο. Φοβούνται τον "άνεμο", φοβούνται μήπως πλανηθούν από άλλα πνεύματα, μήπως πέσουν σε πλάνη.

Προτιμούν την ασφάλεια που παρέχει το πλοίο, το όποιο πλοίο που λέγεται θεολογία , θρησκεία, ιδεολογία, πιστεύω. Το πλοίο όμως από μόνο του δεν μπορεί να προσφέρει πολλή ασφάλεια, στην προκειμένη περίπτωση θαλασσοδέρνεται!

Είναι κακό λοιπόν το πλοίο;  Σίγουρα όχι. Εξάλλου ο ίδιος ο Κύριος ανέβηκε μετά μαζί τους στο πλοίο. 

Είναι κακή η θεολογία; Και πάλι όχι. Η θεολογία μας δεν είναι κακή απ'τη στιγμή που βασίζεται σε πραγματικές αληθινές εμπειρίες, όπως αυτές που περιγράφονται στη  Γραφή. Η θεολογία μας δεν είναι κακή απ'τη στιγμή που είναι ο Κύριος μέσα, που είναι η Αλήθεια! (Ο Ιωάννης που είδαμε παραπάνω εξάλλου, που μιλά για εμπειρίες και βιώματα, μετέπειτα επονομάστηκε Θεολόγος).

Αλλά και το περπάτημα στα κύματα, αν και περιπετειώδες, είναι κακό; Η επιδίωξη πνευματικών εμπειριών είναι κακή; Αν και ομολογουμένως ενέχει κινδύνους, (ο Πέτρος πράγματι άρχισε να βουλιάζει όταν έστρεψε την προσοχή του αλλού) εν τέλει δεν είναι κακό, φτάνει η προσοχή να εστιάζεται πάντοτε στον Κύριο, φτάνει το επίκεντρο να είναι πάντα Αυτός. Η σωτηρία εξάλλου πάντα έρχεται από Αυτόν!

Όσοι λοιπόν έχετε μπροστά σας τη Γραφή, καλώς ήρθατε σε έναν εντελώς καινούριο κόσμο, σε έναν κόσμο εμπειριών με το Χριστό!