Γιατί διαβάζεις;

Πρόσφατα ξανάπιασα στα χέρια μου τη Γραφή μου και άρχισα να την ξεφυλλίζω και πάλι -είχε περάσει ένα διάστημα ατέλειωτων βιοτικών μερίμνων κατά το οποίο η επαφή μου με αυτήν περιοριζόταν μόνο στην ακρόαση κηρυγμάτων μέσα από αυτήν, από χαρισματικούς κατά τ'άλλα κήρυκες.

Η Αγία Γραφή, η Βίβλος, τα Ιερά Γράμματα: Ένα ενδιαφέρον βιβλίο με γνώριμες, αγαπημένες ιστορίες  και σημαντικά πρόσωπα. Όμως γιατί την διαβάζω;

Όταν διαβάζεις τις Γραφές, δεν έχει νόημα να αναλώνεσαι στα γεγονότα, τα πρόσωπα και τις καταστάσεις που έγιναν τότε. Σημασία έχει αυτά που διαβάζεις να αφήνεις το Θεό να σου τα μεταφέρει στο σήμερα, να σου δίνει μέσα από αυτά που διαβάζεις μηνύματα που αφορούν εσένα προσωπικά. 

Η θεόπνευστη Γραφή δεν γράφτηκε με σκοπό να είναι απλά ένα ιστορικό βιβλίο με ιστορικές περιγραφές, συγκλονιστικές και σημαντικές μεν για την εποχή τους αλλά αδιάφορες όμως για σένα σήμερα. Η ανάγνωση αυτή καθ'αυτή μόνη της δε σου προσφέρει τίποτα παραπάνω από γνώση και σίγουρα όχι τη ζωή που τόσο επιθυμείς, τη ζωή την αιώνιο.

Σ'αυτό το λάθος υπέπεσαν οι Ιουδαίοι και οι γραμματείς της εποχής του Χριστού.

Ερευνάτε τας γραφάς, διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον· και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού· πλην δεν θέλετε να έλθητε προς εμέ, διά να έχητε ζωήν. (Ιωάν. 5:39-40)

Η Γραφή γράφτηκε με σκοπό να σε γνωρίσει με το Χριστό, με τον τρόπο σκέψης και την οπτική του Θεού και ακόμα να σε ελκύσει ώστε να έχεις προσωπική επαφή με τον ίδιο, που είναι η ζωή.

Διότι τις των ανθρώπων γινώσκει τα του ανθρώπου, ειμή το πνεύμα του ανθρώπου το εν αυτώ; Ούτω και τα του Θεού ουδείς γινώσκει ειμή το Πνεύμα του Θεού.Αλλ' ημείς δεν ελάβομεν το πνεύμα του κόσμου, αλλά το πνεύμα το εκ του Θεού, διά να γνωρίσωμεν τα υπό του Θεού χαρισθέντα εις ημάς.(1Κορ. 2:11-12)

 ταύτα δε εγράφησαν διά να πιστεύσητε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός ο Υιός του Θεού, και πιστεύοντες να έχητε ζωήν εν τω ονόματι αυτού. (Ιωάν. 20:31)


Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν. (Ιωάν. 17:3 )

Συμβουλές από τους Ψαλμούς (1)

Ο Δαβίδ, Σολομώντας δεν είναι και Παροιμίες δεν έγραψε όπως ο γιος του.

Με αφορμή όμως την τρέχουσα ενασχόλησή μου με τους Ψαλμούς του Δαβίδ (να, φανέρωσα και από πού διαβάζω αυτό τον καιρό) διαπίστωσα ότι και ο Δαβίδ (άνθρωπος της Π.Διαθήκης μεν, αλλά με ζωντανή σχέση με το Θεό και με καρδιά που πολλές φορές υπερέχει από τους συγχρόνους του -άνθρωπος κατά την καρδία του Θεού όπως αναφέρεται) έχει αφήσει να αναδύονται εκεί πάρα πολλές πρακτικές συμβουλές για τη ζωή  και τη σχέση με το Θεό και τη λατρεία του που εναρμονίζονται ακόμα και με το Πνεύμα της Κ.Διαθήκης, τις οποίες επιχειρώ να καταγράψω εδώ σε συνοπτική μορφή, όσες τουλάχιστον δηλαδή καταφέρνω κι εγώ να διακρίνω κατά την επισκόπησή μου.

Θα τις αναφέρω όσο πιο συνοπτικά γίνεται από μέρους μου, χωρίς βέβαια να αποκλείω κάποιες φορές την προσθήκη παραπάνω επεξηγήσεων και χωρίς βέβαια να ισχυρίζομαι ότι θα τις εξαντλήσω διεξοδικά.

Πάμε λοιπόν:

Ψαλμός α' 

• 1-3: Να ένας ωραίος τρόπος να ευοδώνεται κανείς σε ό,τι κι αν πράττει στη ζωή του: αποφεύγει να επηρεάζεται από τη βουλή, το θέλημα των ασεβών και να  παρασύρεται από τους χλευαστές, αλλά αντίθετα η δική του επιθυμία βρίσκεται στο νόμο του Κυρίου και  τον μελετά συνεχώς.

Ψαλμός β' 

• 10-12: Να μια ωραία προτροπή για όσους είναι σε ανώτερα αξιώματα, (π.χ. βασιλιάδες και τοπικούς άρχοντες), για να στηριχθεί η θέση τους και να μη χαθούν ξαφνικά:  να προσπαθούν να υπηρετούν  και να υποτάσσονται στον Υιό του Θεού με σεβασμό ακόμα και στις χαρμόσυνες εκδηλώσεις τους, (όταν "αγάλλωνται") και να επιδιώκουν να είναι συμφιλιωμένοι μαζί του, αντί να στασιάζουν και να επαναστατούν ενάντια σ'αυτόν .

Ψαλμός γ'

• 1-4 : Να επικαλείσαι και να στηρίζεσαι στον Κύριο σε καιρό δυσκολιών και διωγμών

• 6: Να μη δειλιάζεις σε όσους αντιπαρατάσσονται εναντίον σου

• 7-8:Να ένας ωραίος τρόπος να αντιμετωπίζεις τους εχθρούς σου: αφήνεις τον Κύριο να τους αντιμετωπίσει και να σε σώσει από αυτούς γιατί "του Κυρίου είναι η σωτηρία"

Θεολογία vs Εμπειρία

Θεολογία vs Εμπειρία:

Σημειώσατε δύο.

Η (συνεχής σε επίπεδο σταθερής σχέσης και όχι περιστασιακή) εμπειρία με το Θεό είναι προτιμότερη από βουνά χαρτιών και ποτάμια μελανιών που χύνονται για καταγράψουν την εκάστοτε χριστιανική θεολογία μας, τα δόγματά μας, τα πιστεύω μας.

Η ίδια η Αγία Γραφή δεν είναι ένα απλό θεολογικό βιβλίο "ιδεατής" θεωρητικής γνώσης, αλλά ένα βιβλίο εμπειριών.

Οι εμπειρίες και η ιστορία του Αδάμ, του Αβραάμ, του Ισαάκ, του Ιακώβ και των υπόλοιπων πατριαρχών του λαού Ισραήλ, οι μετέπειτα εμπειρίες του λαού Ισραήλ, των προφητών, των βασιλιάδων, η ιστορία του Χριστού, οι εμπειρίες των αποστόλων που καταγράφονται στις Πράξεις των Αποστόλων και το απόσταγμα της γνώσης που προέκυψε από τις εμπειρίες και τις αποκαλύψεις των αποστόλων που καταγράφονται στις επιστολές τους. Και βέβαια η Αποκάλυψη του Ιωάννη που κι αυτή αποτελεί μια εμπειρία του Ιωάννη μέσα στην παρουσία του Θεού, ενώ βρισκόταν εξόριστος στην Πάτμο! Όλα αυτά εμπεριέχονται στη Βίβλο.