Σκιές

Κοιτάς γύρω σου...

Σκιές...
Όλα αυτά τα σημαντικά και ασήμαντα. Ξανασυνειδητοποιείς την έννοια της ύπαρξης.
Προσπαθείς να δεις όχι πίσω ως συνήθως, αλλά μπροστά απ'τις σκιές¹.
Στο ίσως πρόσκαιρο αλλά αληθινό,
εξίσου αληθινό με το αιώνιο.
Το συνειδητοποιείς στο -όσο γίνεται πιο- πλήρες του,
γνωρίζοντας όλη τη ματαιότητά του².

Τελικά καταλαβαίνεις!Το πιάνεις!
Αυτό είναι!
Η ματαιότητα² που μας εμπιστεύθηκε.
Αυτό έχουμε. Αυτό πρέπει να διαχειριστούμε.
Αυτό το λίγο³ αλλά όχι μηδαμινό.
Σ' αυτό το λίγο να σταθούμε πιστοί,
που δε μας ανήκει, γιατί είναι πρόσκαιρο.


Είναι αυτό το λίγο, το μικρό και ασήμαντο αλλά όχι μηδαμινό
που μαρτυρεί για τα πολλά και τα σημαντικά που είναι πίσω από αυτό⁴.

  

1. Κολ. 2:17 : "τα οποία είναι σκιά των μελλόντων, το σώμα όμως είναι του Χριστού."

Εβρ. 8:5: "οίτινες λειτουργούσιν εις υπόδειγμα και σκιάν των επουρανίων, καθώς ελαλήθη προς τον Μωϋσήν..."

Α Κορ. 13:12 : "Διότι τώρα βλέπομεν διά κατόπτρου αινιγματωδώς, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον· τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε δε θέλω γνωρίσει καθώς και εγνωρίσθην."

2. Ρωμ. 8:20 : "Επειδή η κτίσις υπετάχθη εις την ματαιότητα, ουχί εκουσίως, αλλά διά τον υποτάξαντα αυτήν"

 Εκκλ. 1:2 : "Ματαιότης ματαιοτήτων, είπεν ο Εκκλησιαστής· ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης."

3. Ματθ. 25:21 :"Και είπε προς αυτόν ο κύριος αυτού· Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. "

4. Ρωμ. 1:20 : "Επειδή τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερώς από κτίσεως κόσμου νοούμενα διά των ποιημάτων, η τε αΐδιος αυτού δύναμις και η θειότης..."