Αξίζει;

Επιθυμείτε και δεν έχετε· φονεύετε και φθονείτε, και δεν δύνασθε να επιτύχητε· μάχεσθε και πολεμείτε· αλλά δεν έχετε, επειδή δεν ζητείτε·(Ιακ. 4:2 )

Βλέποντας μάχες και διαμάχες από μακριά, σκέφτομαι...

Όταν είσαι μέσα στη θέρμη της μάχης, βλέπεις διαφορετικά.
Μπαίνοντας στη μάχη επιδιώκεις τη νίκη.
Παίρνοντας τη νίκη,  δρέπεις τον καρπό των κόπων και των προσπαθειών σου.
Στέφεσαι με τις δάφνες της επιτυχίας.

Απο την άλλη όμως αναρωτιέσαι, αξίζει τον κόπο;
Πέντε ή έξι "βήματα" πέρα από τη μάχη, αναρωτιέσαι, αξίζει όλη αυτή η ψυχοφθόρα διαδικασία;
Πέντε, έξι χρόνια πιο μετά, όλα αυτά που υπέφερες θα έχουν πιάσει τόπο;


Αν είσαι σε μάχη, φρόντισε να είσαι στη σωστή μάχη.

Αλλιώς...

Αλλιώς θα αναρωτιέσαι στο τέλος... "Άξιζε τον κόπο να μαλώσω, να διαξιφιστώ, να μπω σε προστριβες και να χαλάσω την καρδιά μου με τους άλλους; "

Αλλιως θα χάσεις μάλλον παρά θα κερδίσεις στο τέλος, κι ας φαίνεται προς ώρας ότι κερδίζεις.


Αν όμως είσαι στη σωστή μάχη,  τότε η μάχη είναι του Κυρίου
Αλλά και η νίκη θα είναι και του Κυρίου.
Και ο καρπός του, αιώνιος.

Και ο καρπός της δικαιοσύνης σπείρεται εν ειρήνη υπό των ειρηνοποιών. (Ιακ. 3:18 )

Μάχες και έλεγχος

"Επιθυμείτε και δεν έχετε· φονεύετε και φθονείτε, και δεν δύνασθε να επιτύχητε· μάχεσθε και πολεμείτε· αλλά δεν έχετε, επειδή δεν ζητείτε·" (Ιακωβ.4:2)

 

Στη δεύτερη επιστολή στον Τιμόθεο, ο απ. Παύλος γράφει:

"ο δε δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχηται, αλλά να ήναι πράος προς πάντας, διδακτικός, ανεξίκακος, διδάσκων μετά πραότητος τους αντιφρονούντας, μήποτε δώση εις αυτούς ο Θεός μετάνοιαν, ώστε να γνωρίσωσι την αλήθειαν, και να ανανήψωσιν από της παγίδος του διαβόλου, υπό του οποίου είναι πεπαγιδευμένοι εις το θέλημα εκείνου." (Τιμοθ. Β' 2:24-26)

αλλά και:

"κήρυξον τον λόγον, επίμενε εγκαίρως ακαίρως, έλεγξον, επίπληξον, πρότρεψον, μετά πάσης μακροθυμίας και διδαχής." (Τιμοθ. Β' 4:2)

Επίσης, στις Παροιμίες αναφέρεται:
"Μη μάχου τινά αναιτίως, εάν δεν έκαμε κακόν εις σε" (Παροιμ. 3:30)

αλλά και:

"Υιέ μου, μη καταφρόνει την παιδείαν του Κυρίου και μη αθύμει ελεγχόμενος υπ' αυτού.

Διότι ο Κύριος ελέγχει όντινα αγαπά, καθώς και ο πατήρ τον υιόν, εις τον οποίον ευαρεστείται."

(Παροιμ. 3:11, 12)

Πολλές φορές συγχέουμε τη μάχη με τον έλεγχο. Ενώ η μάχη έχει σκοπό να καταβάλλει τον άλλο και να τον καταστρέψει, ο έλεγχος σκοπό έχει να τον διορθώσει όπως κάνει ο πατέρας στο παιδί του που αγαπάει.
 Μια ισχυρή προσωπικότητα ανάλογα με τις περιστάσεις εύκολα μπορεί να ξεπεράσει το όριο και να φτάσει στην έννοια της προπέτειας και να πληγώνει με τα λόγια αντί να οικοδομεί και να διορθώνει τους άλλους.
Ο δούλος του Θεού όμως, όποιος υπηρετεί τον Κύριο πρέπει να άμαχος.

Οι απόστολοι, δεν μάχονταν, αλλά απλά με παρρησία απολογούνταν περί της ελπίδος που είχαν μέσα τους, φανέρωναν την αλήθεια και έλεγχαν με μακροθυμία. 
 Ξαναέλεγξε τον χαρακτήρα σου. Μήπως μάχεσαι αναιτίως;