Στην ανάγκη φαίνεται...

Οι μεγαλύτερες ευλογίες στη ζωή μου ήρθαν όταν ήμουν τόσο αποκαμωμένος από τις δοκιμασίες ωστε να μην μπορώ να να πανηγυρίσω φίλαυτα και με έπαρση γι'αυτές!

Έτσι, οι ευλογίες που ήρθαν δεν ήρθαν απλά ως "γαρνιτούρες" της ζωής, ως είδη πολυτελείας που δαπανώνται για ηδονές ούτε μετατράπηκαν σε ένα μέσο αυτοεπιβεβαίωσης ή επιβράβευσης αλλά ήρθαν πραγματικά κατά χάρη, σαν ένα πραγματικό δώρο Θεού, σαν μια όαση  μες στην έρημο, ως μάννα εξ ουρανού.

Πολλές φορές το χέρι του Θεού φαίνεται στη ζωή μου όχι σαν το χέρι του μπάτλερ που είναι εκεί για να ικανοποιήσει κάθε μου επιθυμία, σαν κακομαθημένο πλουσιόπαιδο. Το χέρι του Θεού έρχεται σαν το ιππικό, που έρχεται προς διάσωσή μου εκείνη την τελευταία κρίσιμη στιγμή που οι ελπίδες αρχίζουν και σβήνουνε και το φως του ήλιου αρχίζει να σκοτεινιάζει.

Ευλογημένες δυσκολίες. Αν δεν ήτανε κι αυτές, πώς θα βρίσκε ο Θεός τρόπο να μας ευλογήσει;

Πέρα από αυτό όμως, πέρα δηλαδή  από την κάλυψη των δικών μου αναγκών από τη μεριά του Θεού στις δύσκολες στιγμές μου, δεν πρέπει να γίνει και το αντίστοιχο από τη δική μου μεριά; Δεν πρέπει κάπως να "ανταποδώσω" τη χάρη;(όχι ότι μπορεί ποτέ η δική μου συνεισφορά να φτάσει στο ύψος της προσφοράς της χάριτος του Θεού) Πάντως όταν έρχονται στιγμές που ο Θεός, σε καιρό "ανάγκης" και "αδιεξόδου", ψάχνει κάποιο τρόπο να ενεργήσει, είμαι έτοιμος να σταθώ σαν υπηρέτης του, να πω "ιδού εγώ Κύριε"; Είμαι  έτοιμος να του δανείσω το πλοιάριό μου; Το γαϊδούρακι μου; Είμαι διατεθιμένος να του προσφέρω "τόπο για κατάλυμα";

Ο Θεός ζητά ανθρώπους διατεθιμένους να εκτελέσουν το θέλημά του.Μπορεί να έχει άλλους 7000 που δεν έκλιναν γόνυ στον Βάαλ και δε λυγίσαν, αλλά εσύ; Εγώ; είμαι διατεθειμένος να γίνω ένας απ'αυτούς;