Το πιρούνι

Σαν κάποιος να με πειράζει σήμερα.
Είμαι στη δουλειά. Έχω φέρει το φαγητό μου μαζί.
Αλλά ξέχασα να φέρω πιρούνι!
Πρόσφατα σ'ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο έμαθα ότι το πιρούνι γράφεται σωστότερα με "ει", το πειρούνι.

το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Μόλις τώρα συνειδητοποίησα (με επιφύλαξη το λέω μιας και δεν το έχω δει κάπου, απλά το συμπέρανα- είμαι απλά Έλληνας κι εγώ)  ότι απ'το ίδιο ρήμα προέρχεται το "πειράζω". Σημαίνει δηλαδή τρυπάω, διαπερνώ, τσιγκλάω. 

 

Ιακώβ. Κεφ.1

13. Μηδείς πειραζόμενος ας λέγη ότι από του Θεού πειράζομαι· διότι ο Θεός είναι απείραστος κακών και αυτός ουδένα πειράζει.

"Τώρα που η θάλασσα έγινε γιαούρτι δεν έχουμε κουτάλι" λέει μια παροιμία (lol)!

Άλλο ενδιαφέρoν, το "βοηθώ"

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω.

Ο Θεός βοηθός λένε. 

 

Ψαλμός 121

1. «Ωδή των Αναβαθμών.» Υψόνω τους οφθαλμούς μου προς τα όρη· πόθεν θέλει ελθεί η βοήθειά μου;

2. Η βοήθειά μου έρχεται από του Κυρίου, του ποιήσαντος τον ουρανόν και την γην.

Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». ∆ιότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. 

Ωραίο. Η βοήθεια θα έρθει στην ώρα της!

Θα έρθει ο Θεός να ελευθερώσει απ'τον πειρασμό.

Ωραία κι η ελευθερία.

Ελευθερία : «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά . Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς.

Να πηγαίνεις όπου αγαπάς! Eίσαι ελεύθερος!

 

Στην ανάγκη φαίνεται...

Οι μεγαλύτερες ευλογίες στη ζωή μου ήρθαν όταν ήμουν τόσο αποκαμωμένος από τις δοκιμασίες ωστε να μην μπορώ να να πανηγυρίσω φίλαυτα και με έπαρση γι'αυτές!

Έτσι, οι ευλογίες που ήρθαν δεν ήρθαν απλά ως "γαρνιτούρες" της ζωής, ως είδη πολυτελείας που δαπανώνται για ηδονές ούτε μετατράπηκαν σε ένα μέσο αυτοεπιβεβαίωσης ή επιβράβευσης αλλά ήρθαν πραγματικά κατά χάρη, σαν ένα πραγματικό δώρο Θεού, σαν μια όαση  μες στην έρημο, ως μάννα εξ ουρανού.

Πολλές φορές το χέρι του Θεού φαίνεται στη ζωή μου όχι σαν το χέρι του μπάτλερ που είναι εκεί για να ικανοποιήσει κάθε μου επιθυμία, σαν κακομαθημένο πλουσιόπαιδο. Το χέρι του Θεού έρχεται σαν το ιππικό, που έρχεται προς διάσωσή μου εκείνη την τελευταία κρίσιμη στιγμή που οι ελπίδες αρχίζουν και σβήνουνε και το φως του ήλιου αρχίζει να σκοτεινιάζει.

Ευλογημένες δυσκολίες. Αν δεν ήτανε κι αυτές, πώς θα βρίσκε ο Θεός τρόπο να μας ευλογήσει;

Πέρα από αυτό όμως, πέρα δηλαδή  από την κάλυψη των δικών μου αναγκών από τη μεριά του Θεού στις δύσκολες στιγμές μου, δεν πρέπει να γίνει και το αντίστοιχο από τη δική μου μεριά; Δεν πρέπει κάπως να "ανταποδώσω" τη χάρη;(όχι ότι μπορεί ποτέ η δική μου συνεισφορά να φτάσει στο ύψος της προσφοράς της χάριτος του Θεού) Πάντως όταν έρχονται στιγμές που ο Θεός, σε καιρό "ανάγκης" και "αδιεξόδου", ψάχνει κάποιο τρόπο να ενεργήσει, είμαι έτοιμος να σταθώ σαν υπηρέτης του, να πω "ιδού εγώ Κύριε"; Είμαι  έτοιμος να του δανείσω το πλοιάριό μου; Το γαϊδούρακι μου; Είμαι διατεθιμένος να του προσφέρω "τόπο για κατάλυμα";

Ο Θεός ζητά ανθρώπους διατεθιμένους να εκτελέσουν το θέλημά του.Μπορεί να έχει άλλους 7000 που δεν έκλιναν γόνυ στον Βάαλ και δε λυγίσαν, αλλά εσύ; Εγώ; είμαι διατεθειμένος να γίνω ένας απ'αυτούς;

Χέρι βοηθείας

Στην πορεία, υπάρχουν φορές που όλοι το χρειαζόμαστε. Ένα χέρι βοηθείας, ένα λόγο παρηγοριάς, μια προτροπή…

Τρόποι για βοήθεια υπάρχουν πολλοί. Διάθεση όμως;

Ειδικά στις μέρες μας που τα προβλήματα είναι αμέτρητα και τείνουν να γίνουν καθεστώς. Και οι έχοντες ανάγκη από βοήθεια τείνουν να γίνουν περισσότεροι από τους δυνάμενους να βοηθούν.
Η κατάσταση είναι αναμφίβολα δύσκολη. Με τον τρόπο μου όμως, βοηθάω την κατάσταση ή την χειροτερεύω; Ή  ακόμα χειρότερα, βάζω περισσότερα εμπόδια, αντί να βοηθώ;

Βέβαια αλάθητος κανείς, όλοι έχουμε τα σφάλματα και τα ελαττώματά μας και μπορεί επάνω στην καλή μας πρόθεση να κάνουμε λάθη.Καθόλου λάθη δεν κάνει αυτός που δεν προσπαθεί καθόλου.
Αλλά στην πορεία, τουλάχιστον μαθαίνω απ’τα λάθη μου; Μαθαίνω να τα ξεπερνώ; Μαθαίνω να είμαι πραγματικά χρήσιμος;
Ο καιρός προσφέρεται για εκπαίδευση, καταλληλότερη εποχή από τη σημερινή δεν υπάρχει.

Σήμερα!

Για το αύριο βλέπουμε! Το αύριο μερικές φορές είναι πολύ μακρινό, είναι πολύ αβέβαιο, άγνωστο. Και μάλιστα για το αύριο, κανείς δεν έχει εξασφαλισμένη ούτε την παρουσία του σ’αυτό τον κόσμο, είτε νέος είτε γέρος.
Το σήμερα όμως, το τώρα, ανοίγεται μπροστά μου πλουσιοπάροχα! Αμέτρητα “τώρα” περνάνε από μπροστά μου ανά πάσα στιγμή.
Το εκμεταλλέυομαι κατάλληλα;